فمنیست

فمنیست

فمنیست

سلام و درود فراوان در این مطلب همه موارد مربوط به فمنیست

را برایتان جمع آوری کرده ایم.

از اینکه با سایت جستیر همراهید از شما ممنونیم.

 

فمنیست چیست

فمینیسم (به انگلیسی: Feminism) گستره‌ای از جنبش‌های سیاسی، ایدئولوژی‌ها و جنبش‌های اجتماعی است

که هدفی مشترک را دنبال می‌کنند:

برقراری و دستیابی به سطحی از حقوق زنان که در زمینه‌های سیاسی،

اقتصادی، شخصی و اجتماعی، با مردان برابر باشد

این هدف شامل تلاش برای برقراری فرصت‌های برابر برای زنان در اشتغال و برابری حقوق مادی به ازای کار برابر با مردان می‌شود.

فعالینِ حقوقِ زنان (فمنیست‌ها) باور دارند

که جنسیت در زندگی انسان‌ها نباید عاملی تعیین‌کننده

برای جایگاه اجتماعی، سیاسی و اقتصادیِ آنها باشد،

زیرا باور دارند زن و مرد باید از حقوق برابری

در زمینه‌های مختلف برخوردار باشند و به برابری جنسیتی معتقدند.

فمینیسم بیش‌ترین تمرکزِ خود را معطوف به تهدیدِ نابرابری‌های جنسیتی و پیش‌بردِ حقوق، علایق و مسایل زنان کرده‌است. فمینیسم عمدتاً از قرن ۲۰ میلادی با «انتشار اولین اساس‌نامه حقوق بشر» پدید آمد. زمانی که مردم به‌طور گسترده‌ای این امر را پذیرفتند که زنان در جوامع مرد محور، سرکوب می‌شوند.


فمنیست یا فمنیسم

فمینیسم چیست؟

تفکر فمینیسم بر مبنای برابری میان زن و مرد شکل گرفته است.

یعنی مردان و زنان, بدون توجه به جنس, باید از حقوق و موقعیت‌های برابری برخوردار باشند.

عموم مخالفان با تمسک به تفاوت‌های بین زن و مرد, ادعا می‌کنند

که حرف زدن از تساوی بین جنس‌ها اشتباه است.

آن‌ها همواره با میان آوردن تفاوت‌های فیزیکی میان جنس نر و ماده‌ی انسان,

سعی می‌کنند زن‌را ضعیف‌تر و بالطبع در رده‌ی دوم جلوه دهند.

این حرف به طرز خنده‌داری اشتباه است.

اگر مبنای تخصیص حقوق و موقعیت‌را نیروی فیزیکی افراد درنظر بگیریم,

پس باید برای مثال برای ورود به دانشگاه مردان قوی‌هیکل‌را به مردان لاغر و استخوانی ترجیح دهیم.

یا مثلا در یک شرکت که همه کار برابری انجام می‌دهند, به مردان قوی‌تر دو برابر مردان ضعیف‌تر حقوق دهیم.

و خب لازم نیست که یادآوری کنم که همه‌ی زن‌ها از همه‌ی مردها

از نظر بدنی ضعیف‌تر نیستند.

پس با این استدلال باید زن‌های قوی‌تر,

از حقوق بیشتری نسبت به مردان ضعیف‌تر از خودشان بهره‌مند شوند.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  عوارض کودک آزاری در بزرگسالی

می‌بینید؟

وقتی درست از همین استدلال بخواهیم به صورت واقعی و سراسری استفاده کنیم, میزان احمقانه بودن آن مشخص می‌شود.

تمام حرفی که فمینیسم می‌زند این است

که باید تمامی انسان‌ها از حقوق و موقعیت‌های برابر برخوردار باشند و تنها عامل برخورداری از یک موقعیت, توانایی و لیاقت آن فرد فارغ از هرچیز دیگری باشد.

فمینیست کیست؟

اگر شما قبول دارید که افراد فارغ از جنس, باید از حقوق و موقعیت‌های برابر برخوردار باشد, شما یک فمینیست هستید. تبریک می‌گم.

من گاهی اوقات افرادی‌را می‌بینم که می‌گویند:«من به برابری زن و مرد اعتقاد دارم, ولی فمینیست نیستم». آن وقت مجبور می‌شوم با لبخند توضیح بدهم که تو اصلا نمی‌دانی داری در مورد چه چیزی صحبت می‌کنی.

دفعه‌ی بعد که با کسی صحبت می‌کردید و او گفت که فمینیست نیست, مطمئن باشید که یا با یک انسان سکسیست پلید طرفید, یا با یک موجود کاملا ناآگاه.


فمنیست ایرانی

طرفدران فمینیسم در ایران به دو گروه تقسیم می شوند:

1-فمینیست های غرب گرا(غیر دینی)

2- فمینیست های به اصطلاح مذهبی

 

گروه اول،

فعالیت های خود را بر پایه تفکرهای فمینیسم غربی بنا کرده

و اهداف خود را در قالب ساختارهای اجتماعی، فرهنگی، اخلاقی،

و سیاسی غرب دنبال می کنند و به دنبال حذف نهاد دین در جامعه هستند

و راه حل نهایی برای زنان را پیروی از روش های غربی می دانند.

گروه دوم

خواهان تجدید نظر در قوانین و ساختار جامعه هستند

و معتقدند که جامعه ایران سال ها تحت سلطه نظام مردسالاری بوده

و لازمه دگرگونی، اصلاح قوانین و دیدگاه فرهنگی جامعه است.

این گروه، درون مایه مذهبی دارند و بعضی از قوانین و ارزش های

موجود در جامعه را مطابق با دستورات اسلامی نمی دانند

و درخواست اصلاح دارند.

اینان خواستار برابری انسان ها و عدالت اجتماعی میان زن و مرد هستند

و تغییر در قوانین مربوط به حقوق ارث، دیه، حق شهادت در محاکم، حضانت طفل، حق طلاق را طالب هستند.

همچنین خواستار استفاده از امتیازات اجتماعی مانند حضور در پست های سازمانی و مدیریتی، دستمزد برابر با مردان در شرایط یکسان کار

و حضور در عرصه های مختلفی که بیشتر در اختیار مردان است، هستند.

این گروه، به لحاظ دیدگاه ها و خط مشی اصلاح طلبانه

بیشتر بخوان بیشتر بدان  اعتماد به نفس

آنها به سه دسته تقسیم می شوند.

1- فمینیست های رادیکال(به اصطلاح مذهبی)2- فمینیست های میانه رو (به اصطلاح مذهبی)3- فمینیست های محافظه کار( به اصطلاح مذهبی)

فمینیست های رادیکال( به اصطلاح مذهبی)

اینان معتقدند که شریعت پاسخگوی تمام سؤال های جامعه زنان نیست

باید برخی از نیازها و پرسش های آنان از طریق دیگری پاسخ داده شود.

این گروه معتقدند قانون گذاری تحت نظام مردسالاری بنا شده است

و برای رفع مظلومیت زنان چاره ای جز تغییر قوانین مربوط

به زنان وجود ندارد. در عمل نیز خواهان افزایش مهارت

و فنون زنان برای استقلال کامل و خود اتکایی و عدم وابستگی به مردانند.

 

دیدگاه های این دسته

به تدریج جنبه سیاسی یافته به طوری که محدودیت های اجتماعی

را ناشی از ساختارحکومتی می دانند

شیرین عبادی در این باره می گوید:

« به نظر من مهم ترین مسئله زنان ما در کشور، تفکر مردسالارانه حاکم بر نظام حقوقی است و همه می دانیم که قانون ، زبان گویای حکومت هاست. قوانین ما به شدت ضد زن هستند حتی تا آنجایی که حق حیات که مهم ترین منشأ حقوق انسان است در مورد زن و مرد یکسان نیست».

فمینیست های میانه رو(به اصطلاح مذهبی)

این عده خواستار حضور زنان در عرصه های مختلف ورزشی،

مدیریتی، ایجاد فرصت های شغلی و تحصیلی برابر،

عدم تبعیض در ارتقای شغلی بین مرد و زن،حضور زنان

در پست های عالی دولتی، تعریف مجدد از حجاب سنتی و اسلامی،

کسب مهارت های اجتماعی اند و برای تحقق ایده خود به همایش های

مختلفی مانند«زن و برنامه ریزی توسعه» و شرکت در کنفرانس های داخلی و خارجی پای می فشارند.

فمینیست های محافظه کار(به اصطلاح مذهبی)

این گروه دیدگاه هایی تقریباً مشابه میانه روها دارند؛

اما در خط مشی و روش ها با یکدیگر متفاوتند.

به همین جهت، نتوانسته اند تشکیلات مشترکی با میانه روها ایجاد کنند.

این دسته خواستار تعدیل برخی قوانین و تصویب قوانین

معتدل تر درباره زنان هستند .

بیشتر فعالیت آنها در رابطه با حقوق زن در خانواده

و حمایت های قانونی از زن در برابر شوهر،

ایجاد تغییراتی در قوانین مربوط به طلاق، مهر،

بیشتر بخوان بیشتر بدان  چرخه ی زندگی موفقیت

اجرت المثل و نیز قوانین مربوط به زنان کارمند است

و البته به نقش های سنتی زن در جامعه نیز تأکید می ورزند.

 

رد پای این دیدگاه ها فمنیست

به شدت در رسانه های جمعی به ویژه در آثار ادبیات معاصر

مانند زنان بدون مردان، طوبا و معنای شب، خواب زمستانی،

خاطره های پراکنده و نیز برخی از مطبوعات استقلال طلبانه،

رواج بی بند و باری و ازادی مطلق و برتری طلبی زنانه،

مخالفت با ازدواج و نفی نقش همسری و مادری و

در نهایت تضعیف نهاد خانواده دیده می شود.

در رمان های نام برده، اغلب قهرمانان داستان

را زنان تشکیل می دهند که این امر به تازگی

در برنامه های مختلف رسانه های تصویری نیز جایی برای خود باز کرده است.

در این آثار، مردان به عنوان ستمگران تاریخ حیات بشری، همواره زنان را در اسارت و بردگی خود دارند.


فمنیست ترانه علیدوستی

خانم ترانه علیدوستی بعد از آنکه لوگوی تتوشده به‌روی دستش

در یک کنفرانس خبری سوژه عکاسان شد،

در یکی از شبکه‌های اجتماعی خود نوشته

“آرام باشید، بله، من یک فمینیست هستم!”

و در یکی دیگر از صفحات خود توضیحاتی درباره این عقیده خود داده است.

خانم علیدوستی نوشته است:‌

“برای مخالفت با واژه فمینیسم، بهتر است ابتدا معنی دقیق آن را بدانیم. «فمینیست: شخصی که به برابری اجتماعی، سیاسی و اقتصادی هر دو جنس معتقد است».

“اگر سوءتفاهم یا واهمه‌ای از این کلمه دارید به‌جای اتکا به روایت رسانه‌هایی که عمری است اخبارمان را تحریف و روند رسیدن اطلاعات به ما را مهندسی می‌کنند، از گوگل استفاده کنید. خودتان تحقیق کنید و اگر فمینیسم همان فرقه عقده‌گشایانه مردستیز و خانمان براندازی بود که در گوش ما خواندند، باز آن را پس بزنید”.

وی در جای دیگری از این متن این‌طور نوشته است: “من و همسرم هر دو شاغلیم، هر دو درآمدمان را برای زندگی‌مان خرج می‌کنیم، هر دو در بزرگ کردن فرزندمان نقش برابر داریم، و هر دو بخشی از نظافت خانه را هم به‌عهده می‌گیریم. به این دلایل من خودم را قطعاً فمینیست می‌دانم”.


منبع : ویکی پدیا

دیگر موارد سایت جستیر:

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *