مدت زمان درمان بیش فعالی

مدت زمان درمان بیش فعالی

مدت زمان درمان بیش فعالی

“مدت زمان درمان بیش فعالی”

درود بسیار به همه مهربانانم در این مطلب همه اطلاعات مربوط به

مدت زمان درمان بیش فعالی برایتان اطلاعاتی جمع آوری کرده ایم.

ممنونیم که با سایت جستیر همراهید.

 

 

مدت زمان درمان بیش فعالی

روش های درمان بیش فعالی در کودکان

بیش فعالی در کودکان دارای ۲ نوع درمان است

درمان دارویی که اکیدا توصیه می شود

در آخرین مرحله و پس از درمان غیردارویی انجام شود.

درمان های دارویی اصولا بازگشت بسیار بیشتری

و شدید تری نسبت به باقی درمان ها دارند

بخاطر همین همیشه سعی کنید درمان های غیردارویی را در اولویت قراردهید.

درمان غیر دارویی

موسسه فرزندان برتر با ۱۵ سال سابقه

در زمینه درمان تمام انواع بیش فعالی

و اختلالات حسی محتوایی با تعریف، علائم، علت و درمان بیش فعالی در کودکان تولید کرده اند

که در آن به خانواده های عزیز اطلاعات بسیاری در این زمینه داده اند.

اما نکته حایز اهمیت اینجاست

که تشخیص بیش فعالی پروسه ای بسیار پر چالش است

زیرا بسیاری از اختلالات حسی در کودکان با نشانه های بیش فعالی همپوشانی دارند

درست مثل حساسیت های فصلی و سرماخوردگی

که در ظاهر شبیه به هم اما در باطن منبع پیدایش و درمان های غیریکسان دارند.

به همین دلیل موسسه فرزندان برتر برای آگاهی کامل خانواده ها

در قالب محتوای دیگری با عنوان تفاوت ناتوانی یادگیری،

اختلال پردازش حسی و بیش فعالی تولید کرده اند

که به خانواده ها کمک می کند بصورت کاملا

بتوانند تشخیص مناسب درباره بیش فعالی و اختلالات حسی کودکان خود داشته باشند.

پس از مطالعه مطلب بالا متوجه خواهید شد

که یک اختلال کوچک در زمینه شنوایی یا حسی در کودکان

نشانه هایی مشابه بیش فعالی دارد

که با چند جلسه بازی درمانی یا قصه درمانی بصورت کامل برطرف می شوند.

روش درمان غیر دارویی همیشه روشی با ثبات تر

در درمان های اختلالی و بیش فعالی است،

 

چند نمونه از درمان های غیردارویی بیش فعالی در کودکان در این قسمت تیتر وار آورده شده اند برای مطالعه بیشتر به مطالبی که در بالا ارجاع داده شده اند مراجعه فرمائید.

  • آموزش به والدین (Parenting)
  •  ایمن کردن منزل (Child proofing)
  • کنترل
  • کنترل پیشایندی (آموزش)
  • کنترل فرآیندی
  • کنترل پسایندی
  • حل مسئله
  • پرورش حواس پنجگانه
  • خودگویی
  • ورزش
  • برنامه غذایی
  • تنظیم نور

درمان دارویی

اگرچه درمانی دارویی برای این اختلال به هیچ وجه توصیه نمی شود

و جز در موارد خاص برای افراد با این اختلال تجویز نمی شود

اما به طور معمول از داروهایی استفاده خواهد شد

که با تاثیر بر روی قشر مغز و تالاموس، افزایش تمرکز، کاهش تحرک و بی قراری در پی خواهد داشت.

از جمله این داروها می توان به ریتالین، ریسپریدون، دگزامفتامین، آنوموگستین و Maols اشاره کرد.

نکته بسیار مهم و حائز اهمیت در این قسمت این است

که این داروها نباید به مدت طولانی استفاده شود

چراکه فقط روشن کننده موتور برای درمان‌پذیری و شروع بازی درمانی هستند

و به هیچ وجه نباید بدون مشورت و تجویز روانپزشک استفاده شود.


 

 

مدت زمان درمان بیش فعالی بزرگسالان

 

تعریف

اختلال نقص توجه و بیش¬فعالی (ADHD) الگویی از مشکلات است که معمولا در کودکی ایجاد می شوند. والدین و معلّم ها متوجه می شوند که کودک:

  • بیش از حد معمول فعالیت و تحرک دارد.
  •  دائم حواسش پرت می شود. نمیتواند حتی برای مدت کوتاهی مشغول یک کار ثابت باشد.
  •  تکانشی است یعنی بدون فکر و ناگهانی دست به کاری می زند.

تمرکز کردن برایش خیلی سخت و دشوار است.

بسیاری از ما حداقل برخی از علائم بالا را در خود داریم ولی دچار اختلال نقص توجه و بیش فعالی نیستیم. زمانی می توان گفت فردی به ADHD مبتلاست که علائم بالا ارتباطش با سایر افراد یا وضعیت شغلی یا تحصیلی اش را دچار مشکل کند.

 

با گذشت زمان چه اتفاقی می افتد؟

این اختلال با افزایش سن بهتر میشود ولی ممکن است

در بزرگسالی هم ادامه پیدا کند.

در این صورت معمولا بیش فعالی تخفیف پیدا می کند

ولی رفتارهای تکانشی، ضعف تمرکز و ریسک پذیری ممکن است بدتر شوند.

این مسائل ممکن است با یادگیری،

کار و نحوه ارتباط فرد با دیگران تداخل پیدا کنند.

افسردگی، اضطراب، اعتماد به نفس پایین و سوءمصرف مواد در بزرگسالان مبتلا به ADHD شایع است.

 

اختلال نقص توجه و بیش فعالی چطور تشخیص داده می شود؟

اگر شما در سنین کودکی و نوجوانی هستید و احساس میکنید

مشکلاتی که در بالا به آنها اشاره شد در شما وجود دارند،

میتوانید به سرویسهای خدمات سلامت روان

کودکان و نوجوانان[1](CAMHS) یا سرویس خدمات کودکان[2] مراجعه کنید.

کارکنان متخصص برای شما یک مصاحبه تشخیصی 2-1 ساعته انجام میدهند.

آنها راجع به اوایل کودکی و مشکلات فعلی شما از خانواده

بیشتر بخوان بیشتر بدان  چگونه از دیگران تعریف کنیم

یا مدرسه تان اطلاعاتی می گیرند.

با گذشت زمان و در صورتی که علائم اختلال تا بزرگسالی ادامه پیدا کند،

فرد از سرویس های خدمات کودکان و نوجوانان به سرویس های خدمات بزرگسالان منتقل می شود.

اگر شما در سنین بزرگسالی برای اولین بار جهت تشخیص اختلال مراجعه کنید،

توسط یک روانپزشک که از اعضاء تیم منطقه ای سلامت روان است ارزیابی میشوید.

این ارزیابیها شامل بررسی علامت های فوق و میزان مشکل ساز بودن آنها است.

اغلب کودکانی که در انگلستان تشخیص ADHD می گیرند،

به همراه مشکلات توجه دچار بیش فعالی و تکانش گری هم هستند.

در ایالات متحده آمریکا، طبقه¬بندی تشخیصیDSM نوع « نقص توجه» بدون بیش فعالی را هم به عنوان یک اختلال در نظر میگیرد. گاهی به این حالت «اختلال نقص توجه»[3] گقته میشود

 

اختلال نقص توجه و بیش فعالی چقدر شایع است؟

  • به نظر میرسد که این اختلال در پسرها بیش از دخترها وجود داشته باشد.
  • حدود 3 تا 5 نفر از هر صد کودک دبستانی به ADHD مبتلا هستند.
  • بیش از دو نفر از هر سه کودک مبتلا به ADHD تا دوره نوجوانی همچنان علامت-دار باقی میمانند. این میزان در بزرگسالی به دو نفر از هر سه نفر می رسد.

 

فرد مبتلا به اختلال بیش فعالی و نقص توجه چه علائمی را تجربه می¬کند؟

اگر به این اختلال مبتلا باشید متوجه می شوید که:

  • بی­دقّت هستید، به جزئیات توجه نمی­کنید، خصوصا در مواردی که احساس می­کنید موضوع کسل­کننده است. حواستان به راحتی پرت می­شود.
  • برایتان سخت است که به صحبت سایرین گوش کنید، به­ همین خاطر مرتب حرفشان را قطع می­کنید یا جمله­شان را برایشان تمام می­کنید. یا این­که در مواقعی که نباید چیزی بگوئید حرف می­زنید.
  • برایتان مشکل است که از یک دستورالعمل پیروی کنید.
  • به سختی می­توانید به کارهایتان نظم و ترتیب بدهید. کارهای زیادی را به طور همزمان شروع می­کنید بدون آن­که آنها را به پایان برسانید.
  • تحمّل انتظار کشیدن را ندارید و مواقعی که اتفاق خاصی نمی­افتد احساس بی­حوصلگی می­کنید. بی­قرار هستید و نمی­توانید آرام بمانید.
  • فراموشکار هستید. وسایلتان را گم می­کنید یا یادتان می­رود که آنها را کجا گذاشته­اید.
  • به آسانی تحریک­پذیر، بی­طاقت یا سرخورده می­شوید یا این­که به سرعت از کوره در می­روید.
  • احساس می­کنید ناآرام و عصبی هستید، غلبه بر افکارتان مشکل است و به سختی می­توانید استرس­هایتان را کنترل کنید.
  • می­خواهید هر کاری را بدون فکر و تأمل و در همان لحظه انجام بدهید که باعث می­شود به دردسر بیافتید.

 

علت ایجاد اختلال نقص توجه و بیش فعالی چیست؟

به نظر می رسد که ژن ها در ایجاد آن نقش داشته باشند. در یک سوم موارد حداقل یکی از والدین فرد مبتلا علائم مشابهی را داشته است. به نظر می رسد در صورتی که مادر حین بارداری یا زایمان دچار مشکلاتی شده باشد، احتمال ایجاد ADHD در کودک بیشتر شود. این مشکلات شامل مصرف مواد یا دارو حین بارداری، وزن کم نوزاد حین تولد، عفونت های مغزی ، تماس با سموم یا برخی شرایط استرس زا برای مادر می باشد.

شواهدی وجود دارد که نشان می¬دهند تفاوت¬هایی در ساختار مغز این افراد با سایرین وجود دارد، ولی عوامل محیطی در زندگی فرد نیز ممکن است باعث شوند که احتمال بروز اختلال در او بیشتر شود.

چه کمک هایی برای بزرگسالان مبتلا به ADHD امکان پذیر است؟

شما می توانید در این مورد با روانپزشکتان صحبت کنید. او می تواند سود و زیان های درمان های طبی و روان¬درمانی[4] را مرور کند. هریک از این درمان ها به تنهایی یا توأم با هم قابل انجام هستند.

روان درمانی

درمان شناختی رفتاری[5](CBT) می¬تواند به شما کمک کند تا:

  • راه هایی پیدا کنید که مطمئن شوید که وظایف مهمی راکه باید انجام بدهید، انجام می-دهید.
  • راه هایی پیدا کنید تا به زندگی¬تان بهتر نظم بدهید.
  • راه هایی پیدا کنید که بتوانید احساس اضطراب خود را کاهش دهید.

داروها

روند. این داروها شامل متیل¬فنیدیت[6] و دکسامفتامین[7] هستند. ( به نام¬های ریتالین[8]، کنسترا[9]، اکوازیم[10] و دکسدرین [11]هم شناخته می¬شوند.) این داروها خیلی سریع اثر می کنند ولی اثرشان در طول شب از بین می رود. عجیب به نظر می رسد که چنین داروهایی بر ADHD موثر باشند ولی شواهد کافی به نفع این مطلب وجود دارد. انواع آهسته اثر این داروها نیز وجود دارند که فقط کافی است یک بار در روز استفاده شوند. این داروها قابل سوء مصرف هستند بنابراین در انگلستان از نظر قانونی جزو داروهای «تحت کنترل» هستند. عوراض جانبی این دسته از داروها شامل کاهش وزن و گاهی روان پریشی است.

اتوموکستین[12] ( به نام استراترا [13]هم شناخته میشود.)

این دارو یک داروی «غیر محرک» است و چند هفته طول می کشد تا اثرات آن آغاز شود. عوارض جانبی شامل دل پیچه و اسهال است. گزارش هایی نیز در مورد افزایش افکار آسیب به خود به دنبال مصرف این دارو وجود دارد.

بیشتر بخوان بیشتر بدان  چجوری خودتونو شاد کنید

 

درمان ها چقدر موثر هستند؟

تحقیقات اندکی در مورد درمان های دارویی اختلال نقص توجه و بیش فعالی بزرگسالان وجود دارد، بنابراین تنها داروهای معدودی مجوز مصرف برای این منظور را دارند. روانپزشک شما می تواند این داروها را برایتان تجویز کند ولی لازم است که مشخص شود که دارو به صورت ” غیرمتعارف”[14] تجویز شده است.

مقدار دارو معمولا از میزانی که برای کودکان تجویز می شود بیشتر است.

 

مدت زمان درمان بیش فعالی چگونه می توانم به خودم کمک کنم؟

1- ADHD و شما فکر کنید که ADHD چگونه می تواند بر موارد زیر اثر بگذارد؟

  • نحوه فکر کردن و احساسات شما
  • اطرافیانتان

2- راجع به ADHD اطلاعات بیشتری کسب کنید مطالب فراوانی در این مورد در کتاب ها و اینترنت موجود است. گروه های حمایتی نیز وجود دارند که می توانید با کمک آنها مطالب بیشتری یاد بگیرید. (به قسمت پایین رجوع کنید.)3- با اطرافیانتان راجع به مشکلاتتان صحبت کنید دوستان، خانواده، معلم ها و همکارانتان شما را به خوبی می شناسند. بپرسید آنها مشکل شما را چطور می بینند و آیا متوجه نکاتی که شرایط را برای شما بهتر یا بدتر می کنند شده اند؟

4- چه نکاتی شرایط را بهتر یا بدتر می کند؟ راجع به مواردی که در زندگیتان وجود دارند و می توانند شرایط را برایتان بهتر یا بدتر کنند فکر کنید.

5- کارهایی را که می توانند به شما کمک  کنند انجام دهید

  • ممکن است نظم بخشیدن به امور و کارهایتان برایتان سخت باشد پس کارهایی را که واقعا لازم هستند انجام دهید. لیست تهیه کنید، یادداشت روزانه بنویسید و مواردی را که باید یادتان بماند روی کاغذهای چسب دار نوشته در معرض دید خود قرار دهید . زمانی را برای برنامه ریزی کارهایتان اختصاص دهید.

راه هایی برای تخلیه انرژی خود پیدا کنید. مثل ورزش کردن

 راه هایی برای آرامش یافتن پیدا کنید.

مثل موسیقی یا تکنیک های آرمیدن[15]

  •  راجع به اهداف خود واقع بین باشید
  • کارهایی را که می توانید به خوبی انجام دهید را مرتب به خود یادآوری کنید.
  •  از مواردی که شرایط را برایتان سخت تر می کند اجتناب کنید. این موارد می تواند شامل بحث و مشاجره با دیگران، مصرف الکل و مواد و استرس های زیاد کاری باشد.
  • از معاشرت با افرادی که باعث می شوند الکل یا مواد مصرف کنید یا در شرایط استرس زا قرار بگیرید خودداری کنید

6- مدت زمان درمان بیش فعالی از دیگران کمک بگیرید

  •  کارفرما، معلّم یا مربی شما می تواند برایتان تسهیلاتی قائل شوند.
  •  به گروه های خودیار بپیوندید یا از چت روم های اینترنتی که به افراد ADHD اختصاص دارند استفاده کنید.
  • اگر به خاطر علائم اختلال تحت فشار هستید یا دچار افسردگی شده اید، پزشک عمومی تان می تواند شما را به تیم سلامت روان اجتماعی یا مشاور معرفی کند.

15 نکته برای کمک به خودتان برگرفته از 15 نکته از روانپزشک آمریکایی اد هالوول[16] در« مستعد حواس پرتی»

1- به سایرین در مورد این اختلال بگوئید: ولی از این تشخیص به عنوان« عذر وبهانه» استفاده نکنید.

2- از دوستان و افراد خانواده خود کمک بخواهید: ولی دقیقا بگوئید که چه می خواهید.

3- در مورد این که چه تاثیری بر دیگران می گذارید از آنها بازخورد بگیرید: همینطور زمانی که کارها را درست انجام می دهید از دیگران بازخورد بگیرید.

4- از ساختار و چارچوب استفاده کنید و اولویت گذاری کنید:

  •  لیست و یادداشت تهیه کنید.
  •  از برگه های یادآور و کدگذاری با رنگ های مختلف استفاده کنید.
  • اهداف بزرگ را به هدف های کوچکتر و قابل انجام تقسیم کنید.

5- وقتی اوضاع خوب پیش می رود به خودتان جایزه بدهید: خودتان را در مواقعی که کارها خیلی هم بد انجام نشده اند هم تشویق کنید.

6- وظایف کسل کننده را زود انجام دهید: به یک باره این کارها را جمع و جور کنید.

7- قبول کنید که برخی کارها فقط «سخت» هستند: با این باور این نوع کارها شما را از پا در نمی آورند.

8- برای جلسات یا مکالمات مشکل برنامه ریزی کنید: مشکلات را پیش بینی کنید.

9- راه هایی پیدا کنید که به شما کمک کنند تا بهتر تمرکز کنید: موسیقی حین انجام کار، سکوت یا این که شیء ای را انتخاب کنید که بتوانید با دستانتان با آن بازی کنید.

10- برای خودتان اوقات فراغت و استراحت در نظر بگیرید: ورزش، رقص، دویدن

11- خودتان را سرزنش نکنید: ( پدر و مادر خود را هم سرزنش نکنید.)

12- به یک گروه حمایتی بپیوندید: یا خودتان یک گروه را راه اندازی کنید!

13- یاد بگیرید که شرایط خلقی خود را تحمل کنید ( بدون این که دچار هول و اضطراب بشوید یا این که فاجعه سازی کنید.): به خودتان نگوئید:” ناامید هستم.” یا “هیچوقت نمی¬توانم که…”

بیشتر بخوان بیشتر بدان  به این ۷ دلیل شما میلیونر نیستید!

14- دوستانی پیدا کنید که برایتان مفید هستند: با آنها وقت بگذرانید.

15- به خودتان افتخار کنید: بله، واقعا!..شما دارید تلاش می کنید تا شرایط و اوضاع را بهتر کنید!!


 

 

 

مدت زمان درمان بیش فعالی مصرف داروی بیش فعالی

در کنار استفاده از انواع روش های مشاوره ای و مراقبتی درمان دارویی بیش فعالی به کاهش مدت زمان درمان بیش فعالی کمک شایان توجهی می کند.
معمولا برای درمان دارویی بیش فعالی چند داروی مجاز تجویز می گردد:

  • دکستروآمفتامین و آمفتامین (Focalin)
  • دکستروآمفتامین (Dexedrine, Dextrostat)
  • لیسدکسام فتامین
  • متیل فنیدات (ریتالین)

استفاده از هرکدام از این داروها ممکن است

منجر به ایجاد عوارضی ناخواسته شوند.

نکته بسیار مهم برای انتخاب بهترین داروی بیش فعالی،

توجه به وضعیت شخص و هم چنین بروز عوارض جانبی هر دارو است.

هم چنین ممکن است پزشک شما به همراه هر دارو ،

توصیه های ویژه ای برای شما داشته باشد.

برای مثال توصیه کند هنگام است درمان دارویی بیش فعالی، از مصرف محرک هایی مانند قهوه و چای خودداری کنید.

 

درمان دارویی بیش فعالی

میزان مصرف دارو و طریقه استفاده از آن ها باید حتما توسط پزشک متخصص تعیین شود.

برخی از داروها باید هر روز مصرف شوند.

اما برخی دیگر باید تنها در محیط مدرسه یا محل کار استفاده شوند.

درمان دارویی بیش فعالی ابتدا با مصرف میزان کمی از دارو شروع می شود

که ممکن است در روزهای آینده افزایش یابد.

انجام معاینات منظم برای اطمینان از نتیجه بخشی درمان دارویی بیش فعالی

بسیار مهم است. هم چنین در صورت بروز هرگونه عوارض غیر عادی

باید فورا پزشک خود را با خبر سازید تا در صورت لزوم نوع دارو و یا میزان مصرف آن را تغییر دهد.

 

مدت زمان درمان بیش فعالی بهترین داروی بیش فعالی چیست؟

در حالیکه نحوه پاسخ بیمار به دارو و بروز عوارض جانبی تعیین می کند

که بهترین داروی بیش فعالی کدام دارو است.

اما می توان گفت نام داروی متیل فنیدات (ریتالین) به عنوان متداول ترین و بهترین داروی بیش فعالی در میان پزشکان و افرادی که دارای این اختلال هستند مطرح است.
بهترین داروی بیش فعالی چیست؟

مواد عامل موجود در ریتالین،

متعلق به گروهی از داروها هستند

که بر روی نواحی از مغز که مسئول کنترل توجه و رفتارها هستند کار میکنند

و در واقع آن را فعال تر می کند.
یکی از دلایلی که موجب شده است

تا این دارو را به عنوان بهترین داروی بیش فعالی بشناسند،

رنج سنی گسترده استفاده کنندگان آن است.

نوجوانان، بزرگسالان و کودکان بالای 5 سال به راحتی می توانند

از این دارو استفاده کنند.

نحوه مصرف این دارو به صورت استفاده از قرص های

با دوز پایین در دفعات 2-3 بار در روز است.

استفاده از قرص هایی که در طول مدت روز و به مرور زمان بخشی از دارو را در بدن فرد رها سازی می کنند

نیز برای کاهش دفعات مصرف توصیه می شود.
همان طور که همه می دانیم تمامی داروها ممکن است

دارای عوارض جانبی ویژه خود باشند.

عوارض مصرف ریتالین به عنوان یکی از بهترین داروی بیش فعالی موارد زیر است:

  • افرایش بسیار کم ضربان قلب و فشار خون
  • کاهش اشتها که می تواند منجر به کاهش وزن شود
  • مشکلات خواب
  • ایجاد سردرد و دل درد

در صورت استفاده از ریتالین و عدم بهبودی علائم بیماری تا حدود  6 هفته، ممکن است پزشک معالج اقدام به تعویض دارو نماید.

مدت زمان درمان بیش فعالی چه قدر است؟

در حالیکه در برخی از منابع ذکر می شود

که نمی توان مدت زمان درمان بیش فعالی را به طور قطع پیش بینی نمود،

درمان دارویی بیش فعالی در مدت زمان کوتاهی به بهبود علائم آن کمک می کند.

حقیقت این است که میزان شدت بیماری،

نحوه پاسخ بیمار به درمان دارویی،

استفاده منظم در سایر روش های غیر دارویی مانند

داشتن مشاوره، داشتن رژیم غذایی مناسب، انجام ورزش و … همگی می تواند در مدت زمان درمان بیش فعالی تاثیر داشته باشد.
مدت زمان داروی بیش فعالی

در برخی از انواع درمان بیش فعالی در کودکان

ممکن است با افزایش سن کودک این روند بهبود یابد. ولی حقیقت است آن است که شخص و یا والدین کودک باید با داشتن این اختلال کنار بیایند و همواره بتوانند علائم و نشانه های آن را مدیریت کنند. کنترل منظم علائم و مراجعه به پزشک متخصص برای کنترل دوز مصرف و نوع دارو، می تواند در کاهش مدت زمان درمان بیش فعالی تاثیر گذار باشد.


منبع : ویکی پدیا

خواهشمندم از دیگر موارد سایت خود نیز دیدن نمایید:

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *